Mijn strijd tegen Astma

Leven met Astma
Als kind had ik chronische bronchitis waar ik in de pubertijd overheen groeide en begon, zoals veel jongelui, te roken. Op mijn 40e kwam de benauwdheid terug en belandde ik al snel bij een longarts die Astma (COPD) diagnosticeerde. Ik kreeg medicijnen mee als Atrovent, plus een ontstekingsremmer en voor noodgevallen Prednison. Met een piekflowmeter hield ik mijn ademconditie in de gaten om eventueel de medicatie aan te passen. Ik ondervond veel last van bijverschijnselen zoals hartkloppingen en het gevoel dat de longblaasjes te wijd open stonden en niet meer elastisch waren wat volgens de artsen niet van de medicatie kon komen. In dat najaar ging het zo slecht met me dat ik in het ziekenhuis opgenomen werd. Met extra zuurstof en prednison knapte ik weer op.

Blijven bewegen
In de tussentijd bleef ik 1x per week QiGong lessen volgen en probeerde dat ook in mijn dagelijks leven toe te passen. Dit deed me goed, het gaf me elasticiteit in ademhaling en beweging. Zelfs al voelde ik me nog zó ziek en kon ik amper lopen, lukte het mij om de speciale oefening ‘lopen op rijstpapier’ uit te voeren. Het zette mij, hoe miniem ook, lichamelijk en geestelijk in beweging en het zorgde ervoor dat ik weer in mezelf durfde te geloven.

Het heft in eigen handen
Toen ik later weer opgenomen moest worden vertelde de dienstdoende longarts dat hij er alleen voor kon zorgen dat ik rustig werd en rustiger ging ademhalen met prednison en zuurstof. Ik kreeg toen het gevoel dat het zo niet verder kon! Ik besefte dat mijn gezondheid ook mijn verantwoordelijkheid was en dat ik daar iets aan moest doen, maar ja… wat!?

Verder op zoek!
Ik ging onverminderd door met QiGong. Via, via kwam ik terecht bij een alternatief genezer die behandelt met bioresonantie, acupunctuur, kruiden en massage. De diverse behandelvormen werden afgewisseld om het lichaam te stimuleren zelf aan het werk te gaan. De behandeling zou echter weinig zinvol zijn wanneer ik Corticosteroïden zou blijven gebruiken, maar hij wist ook dat het moeilijk is om te stoppen (alsof je met kaboutertjes tegen een reus moet opboksen). Er volgde een moeilijke en spannende tijd omdat ik de vertrouwde pufjes langzaam maar zeker afbouwde en weer moest gaan vertrouwen op de kracht van mijn eigen lichaam. Met hele kleine stapjes ging ik vooruit. Als ik dan een terugval had dacht ik het even niet te redden, maar ik hield vol. Ook bleef ik onder controle bij de longarts en na een aantal maanden waren de waarden bij ‘het longfunctieonderzoek’ zodanig goed dat de longarts voor vergelijkbare waarden jaren terug moest zoeken in de papieren. De longverpleegkundige was ook heel enthousiast over het resultaat van mijn alternatieve behandeling. Op dit moment, een paar jaar later ben ik niet meer onder behandeling en voel ik me zo ontzettend veel beter!

Hoe is mijn leven met onder andere QiGong op dit moment?
Door de gevolgen van een, gelukkig betrekkelijk klein, herseninfarct in maart 2007 ben ik volledig afgekeurd voor het onderwijs. Dat doet zeer, maar het positieve ervan is dat ik nu meer tijd kan vrijmaken om aan mijn gezondheid te werken. Ik weet dat ik nog steeds longpatiënt ben, dat is en blijft mijn zwakke punt, maar ik heb het gevoel dat ik het nu meer zelf in de hand heb. Iedere dag beoefen ik minstens een uur QiGong en voel hoe ik invloed kan uitoefenen op mijn longblaasjes. Door deze vorm van bewegen leer ik ruimte te maken in mijn lichaam. Doordat de bewegingen langzaam uitgevoerd worden in een rustige omgeving zijn ze ook nu, na het infarctje, heel goed te doen. De oefeningen zorgen er ook voor dat de linker- en rechterhersenhelft beter samenwerken.
Ik zorg er nu nog meer voor dat ik schone lucht inadem en niet in de buurt van welke vorm van rook (of parfum), kom. Natuurlijk kan ik niet alles naar mijn hand zetten zoals een aanstormend griepvirus, mist enzovoort, maar daarvoor heb ik eventueel medicijnen achter de hand. In 2001 ben ik gestopt met roken; ik zorg voor een goede (nacht)rust, eet gezond en vermijd (meestal) zoetigheid. De psychische druk is op dit moment zoveel mogelijk verdwenen. Maar .....: de angst voor een benauwdheidaanval zit toch nog heel diep. Ik heb voor noodgevallen medicijnen in huis! Mocht ik heel benauwd zijn dan kan ik die gebruiken in de wetenschap dat deze dan ook meteen zullen werken.

Blij met Taiji/QiGong
Het beoefenen van Taiji en QiGong doet mij heel goed en mijn leven heeft hierdoor een totaal andere wending gekregen! Als ik nu mensen zie met Astma; hun huid zie; de opgetrokken schouders; het hoge ademen; het verdwijnen van de nek in de schouders; als ik hun beperkte bewegingsmogelijkheden zie, dan ben ik blij dat deze vorm van bewegen op mijn pad is gekomen en dat ik er voor open heb gestaan!
Ik kan iedereen Taiji QiGong aanraden, het is een geweldig hulpmiddel.

A V-H te L, mei 2009